Teyler Net

Behind the scenes of the Teylers Museum

287 - Beagle-VPRO-Teylers Museum: verboden toegang

Bert droomt weg bij Lady Howe
Ik baal ervan dat we niet welkom zijn op Lord Howe. Hadden we onze komst langer van te voren aangekondigd en stonden we niet te boek als passagierschip, maar een schuit vol wetenschappers in de voetssporen van Darwin, dan hadden we waarschijnlijk wel aan land gekund. Sommige bewoners zijn allergisch voor toeristen, vooral als die niet logeren in hun peperdure lodges met dito spa’s. Nou blijf dan maar zitten met je propvolle prentbriefkaartenmolentjes en je oversized Lord Howe-tshirts, je rattengif en dito klemmen! Dat is de strekking van het verhaal van Clive Wilson (77), die gisteren even aan boord kwam. Wilson is de ongekroonde koning van het eiland wiens familie daar al sinds 1850 woont. Hij schoot enige tijd geleden het laatste loslopende, altijd maar vegetatievernietigende varken. Hij had een fotoalbum bij zich met watervliegtuigen, natuur- en scheepsrampen, maar ook vogels, waaronder de zeldzame woodhen.

Grappig dat je bewondering zo snel kan omslaan in ‘afkeer’. Onbewust hadden we toch een soort beeld van de nobele wilde, die hier constant vakantie had. Dat gevoel staat niet ver van de ervaringen die reizigers 20 jaar na Cook hadden. Eerst alleen maar beschrijvingen van het paradijs, hoewel er op Tahiti grote machtsverschillen waren en veel oorlogen waarbij vrouwen en kinderen niet werden gespaard. Maar dit raakte helemaal op de achtergrond als reizigers lyrisch de vrijheid der zeden beschreven. Op de laatste reis (1779) is James Cook al veel minder te spreken over de Tahitianen en hun nobele staat. De ontdekkingsreiziger Jean-François de la Perouse vond tijdens zijn vierjarige expeditie (1785-1789) de bewoners van dit gebied helemaal niet edel maar doortrapt. Volgens hem was er nooit sprake van echte vriendschap. Hun gelaatsuitdrukkingen deugden ook niet. Er bestond helemaal geen natuurlijk geluk bij de wilden. En zo werd onschuld op den duur schaamteloosheid en bewondering afkeer.

Gisteravond (8/2) aan tafel gaan we nog even door op de ‘alien species’, die vroeger vooral werden geïntroduceerd door ballastwater met plankton te lozen. Daar zijn nu strenge regels voor; zelfs ankerkettingen moeten schoongespoten worden opgeborgen voordat ze elders in de wereld weer ratelend het water raken, aldus kapitein Richard. Als je invasies van nieuwkomers weet te dateren, heb je mooie markers. De slijkgaper komt uit Noord-Amerika en zijn verschijning in België kon archeologisch gedateerd worden op circa 1600. De Amerikaanse boormossel is nog maar sinds 1900 van de Nederlandse kust bekend. Het schattige muiltje van de Zeeuwse mosselbanken moet omstreeks 1925 in Nederland zijn gearriveerd. Dan heb je nog het Amerikaanse mesheft, die in 1978 voor het eerst aan de monding van de Elbe werd gesignaleerd. Door koude winters met vele mariene sterfgevallen, rukte het beest in tien jaar tijd op langs alle oostelijke kusten van de Noordzee. Op het strand loop je soms over een krakend tapijt van miljoenen Amerikaanse heften. Dan lijkt het of er niets anders meer leeft. Die op het strand zijn in ieder geval dood.

Ondertussen werd de bemanning gebrieft over wat hen in Sydney te wachten staat. Voor drie dagen gaat Darwin de kast in om plaats te maken voor Randstad, die honderden gasten ontvangt. Babette verzorgde in tien minuten een powerpoint-presentatie, waar een hogere hotelschool een tweejarige opleiding voor heeft. Iedereen wordt ingezet als gastheer/gastvrouw en dat betekent hygiëne, onberispelijk voorkomen en heel veel etiquette.
Ondertussen proberen Lanna en Martien nog skaters vanaf de boot te vangen, maar het blijft bij takjes zeegras. Af en toe loop ik bij de Hansen binnen die mij steeds verder versnijden. Uren worden minuten. Mijn ‘wauw’ kunnen ze naar eigen believen kopiëren en plakken.


Views: 55

Comment

You need to be a member of Teyler Net to add comments!

Join Teyler Net

© 2020   Created by H.Voogd.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service

google30c3dae5c902f922.html