Teyler Net

Behind the scenes of the Teylers Museum

284 - Beagle-VPRO-Teylers Museum: Ark van Noach

Beagle met Ark op de achtergrond in haven Papeete

Als je al twee weken met volle zeilen over de grote oceaan vaart, liggen vergelijkingen met het moederschip de Beagle voor de hand. Maar die houden al snel op want de clipper Stad Amsterdam is gewoon een modern schip. Enkele voorbeelden: de Beagle was 27,5 meter lang en 7,5 meter breed. Behalve Darwin en Fitzroy waren er 72 bemanningsleden aan boord. Darwin sliep in een hangmat boven zijn werktafel, bijna tegen het plafond zoals in een benauwd uitklapbed in een kampeerbus. De clipper is 75 meter lang en zo’n 10 meter breed. De crew bedraagt 25 vrouwen/mannen en er zijn momenteel 15 gasten aan boord. Ik slaap heerlijk in een bedje, heb een badkamer inclusief haardroger. De Beagle voer zo’n vijf jaar rond, wij doen het in 8 maanden, dezelfde tijd die een brief nodig had om vanuit het lieflijk glooiende Engeland Darwin op de woelige baren te bereiken!

Ook van een ander schip zijn ons de maten overgeleverd, namelijk die van Noachs ark: 135 meter lang en 22 meter breed. De bijbel laat daar geen twijfel over bestaan. Op de Darwin-tentoonstelling in Teylers Museum gebruikten we de metafoor: Beagle ramt Ark om aan te geven dat onderzoek uiteindelijk uitwees dat er van een zondvloed geen sprake is geweest. Een mooi uitgangspunt voor een verhaal over fossielen, die opeens geen getuigen meer zijn van het verdronken zondige leven. In de 17de eeuw gingen sommige auteurs met die ark aan de haal, zoals Athanasius Kircher die er een heel boek over schreef. Hij gaf zelfs de fabeldieren, zoals eenhoorns, een plek aan dek. Omdat het aantal nieuwe dieren zo toenam, waren 18de-eeuwse Kirchers genoodzaakt nieuwe ruimtes, ja zelfs hele dekken, te bedenken om de bonte stoet te huisvesten. Omstreeks het eind van die eeuw waren het al varende flatgebouwen, terwijl het einde van de aanwas nog niet in zicht was. Schriftgeleerden bleven zich aan de boot vastklampen en kregen zodoende briljante ideeën. Dat daar nog niemand aan had gedacht: alle waterdieren zaten natuurlijk niet in de boot, die zwommen achter de ark aan! Dus konden alle vissen overboord, en gelukkig ook de twee walvissen die al zo ontzettend veel plaats innamen, maar ook het zeepaardje en het stekelbaarsje. Niet alleen gingen zij overboord, maar ook meteen alle problemen die de eigenaar van een zeeaquarium kent. Twee dekken waren nog niet leeg of de loopplank stond al weer boordevol endemische dieren uit Madagascar. Een ander licht liet daarna alle vogels vrij, wat ook heel wat ruimte scheelde, maar de inzending uit Australië vulde die plekken met gemak. Geruime tijd voordat de Beagle vanuit Plymouth het ruime sop zou kiezen, kantelde de topzware ark en was het voortaan een mooi verhaal voor in kinderbijbels, ook omdat het zich zo prachtig liet illustreren. Er werd ondertussen gefluisterd dat de aarde misschien wel ouder dan 6000 jaar was.

Het was een sensatie vanmorgen vroeg (7/2) aan dek te komen. Ik voelde me heel gelukkig. Jan van Genten trokken loom hun baantjes. Spierwitte sterntjes opereerden in groepjes. De bemanning had al een enorme hamerhaai gesignaleerd. De zon die zich aarzelend liet zien, maar vooral de eerste contouren van Lord Howe Island, een teken dat Australië niet ver meer weg kan zijn. Dat weten we nu, maar toen het eiland nog niet op de kaart stond… Het kost niet veel moeite je te verplaatsen in de opwinding aan boord toen onbekende eilanden nog gewoon waren. De vraag of er mensen woonden, een sloep werd te water gelaten. “En omdat wij op Paasmorgen dit eiland zagen, noemden we het Paaseiland.” Helaas heeft Lord Howe al een naam. Anders had het Andrea Island geheten. We blijven hier enkele dagen liggen, voor we straks, de 13de, groots in Sydney zullen worden onthaald! ’s Middags is het aapjes kijken. Er komen peperdure jachten langs, we zwaaien naar elkaar, er worden foto’s genomen.

Er hangt een brief van Binske, de vrouw van scheepsarts Charles Boissevain aan de wand. Er is vooruitgang. Over de prognose schrijft ze: “Als je in een put valt van 10 meter en om eruit te komen moet je elke centimeter bevechten, dan heb je een hele lange weg te gaan.” In het kielzog van Darwin kwam niet iedereen gelouterd thuis.

Views: 143

Comment by Leslie Schwartz on February 7, 2010 at 11:18pm
Ha Bert, vanaf mail Leslie! Ga je goed man?! Denk wel vaak aan je hoor ondanks dat je niks hoort. Als redacteur van TM: hebbie al een stukkie voor mij van reis? Tet hem op, Andrea wacht op dekade, want de vis wordt duur betaald zoals je weet!

Comment

You need to be a member of Teyler Net to add comments!

Join Teyler Net

© 2020   Created by H.Voogd.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service

google30c3dae5c902f922.html